Bir günlük köy ziyaretim 
Bir günlük köy ziyareti yetmedi bana yeşilin her tonunu görmek mümkün. içim ferahlıyor annesini kaybetmiş kuzu gibi beş dönüyorum etrafta kokluyorum seyrediyorum özlemin verdiği sarhoşlukla inanın acaba değişik bir koku olur mu diye taşları bile kokluyorum. diğer taraftan rüzgar kendini hissettiriyor. ağaçlar bir o tarafa bir bu tarafa yatıyor adeta rüküya  eğiliyor. 
Dağlara yaylalara komlara ağaçlara baktım gözlerim doldu doldu buğulandı cam ağaçlarını, gürgen ağaçlarını ,kestane ağaçlarını kucaklıyorum çıfınleri mor çiçekli komarları  likabalari kucaklıyorum lapazalari ısırganları kucaklıyorum gözlerimi kapattım ve evleri çeşmeleri dereleri hatta dağları kucaklamak istedim sarılır gibi yaptım. Ellerim boş kaldı ama her tarafa doya doya baktım birikmiş hasret duygular imi köreltmeye çalıştım faydalıda oldu. boğulmaya ramak kala insan ciğerlerine pompalanan temiz hava ilaç gibi geldi bana. 
Birkaç tane çocukluk arkadaşı arar oldum maalesef hiç biri yoktu .sonra kambo dan yukarılara doğru baktım bakmak yetmiyor köyün merkezine kadar gitmeliydim. öylede oldu dağların tepelerinde karlar duruyor oradan bize selam veriyordu sanki. caminin oradan göz ucuyla bütün köyü dolaştım. Hatırladım maziyi .duygulandım üzüldüm

Evet sılayı rahim etmiştim ama bir üzüntü olmuştu benim için. Akşam kalmaya niyetliydim ama sanki hiç elektriksiz yaşamamış gibi çeryan yok bu akşam dediler.. Ee o zaman ben gideyim dedim. gerçi belki evde idare veya şişeli lambada yoktu ya her neyse..yola revan oldum ayni zamanda.